ALIŞAMADIKLARIMIZ:   

 Selam değerli okurlarımız hayata dair olan yazımızda aslında alışmış gibi görünüp te alışamadıklarımıza değinelim istedim.Sabah kalkıp işe,gitmek otobüse binmek yada arabamızı çalıştırıp sabahın köründe yola koyulmak..Ne kadar hayatın bir parçası da olsa buna hiç bir zaman alışamayız.

Akşam olsa da evimize gelsek ayaklarımızı uzatsak çayımızı yudumlasak diyerek saatleri sayarız.Harcamayı çok severiz mesela !Almak istediklerimizi gücümüz doğrultusunda tüketiriz ama parasızlığa alışamayız !.Paramız yoksa mutsuz oluruz.Hayatın sadece bize zor olduğunu düşünürüz.

Günümüz geçer sıkılırız ,düşünürüz ve en kötüsü de yalnızlık bazen iyidir desek te buna hiç b

ir zaman alışamayız.Biz hayata alışabildik mi acaba?

Çok titiziz her yeri en ince detayına kadar temizleriz kirlenmesin diye de o kadar uğraşırız ama bunu alıştığımızdan değil görevimiz oldun dan yaparız.

Eleştirilmek, çoğumuz eleştiriye açık olduğumuzu düşünürüz ne kadar yansıtmasak ta eleştirilmeye hiçte alışık değiliz.

Terk edilmeye,saygısızlığa,bir kuyrukta sıra beklerken sıramıza birinin atlamasına.elektrik yada su faturasının fazla gelmesine

Hakaret edilmesine,güzel başlayan bir ilişkinin kötü bitmesine ,ölümlere,hastalıklara, bu bende varmış diye itiraflara,hiç ummadığımız anda aniden gelişen kötü bir olaya,

sayacak o kadar çok şey var ki Belki de hiçbir şeye alışmıyoruz sadece kabulleniyoruzdur..olabilir mi..?

Tamda bu işte!  Alışmak diye bir şey yok kabullenmek var..İyi yada kötü her şeyi sessizce kabul edip adına  alıştım diyoruz..

Paramız olmadığı için canımızın çok çekip te alamadığımız bir şey olduğunda nasılda günümüz kötü geçer.

Biri sorduğun da’’ aman zaten sonra vazgeçtim’’ deriz ..Tamamen alışamadığımız şeyler bunlar.Tüm olanlar, kendimizi kandırmaktan ve kabullenmekten ibaret.Aslında hayat bize alıştıklarımızdan çok alışamadıklarımızı inatla dayamaya devam ediyor.

Ve bu yaşam oyununda biz bunları,her ne kadar kabullenemesekte Kabul etmiş görünüp hayatın bize verdiği rolü sessiz ve sakin bir şekilde oynamaya çalışıyoruz.Rolünü güzel oynayanların kazandığı bir dünya burası.

Bir yazı okumuştum insanların kukla olduğu,oyununu bitiren kuklalarında sandıklarda beklediği bir yazı idi.

Dünyanın bir kukla sahnesi olduğunu anlatıyordu bu yazı.Dünyanın sahnesinde kukla olmaksa insanlığın kaderi bu hepimiz için geçerli,ama kuklanın enlinde,kukla olmak inanım bu kötü bir oyun olurdu herhalde bir sonraki yazımızda görüşmek üzere mutlu ve sağlıklı kalın.